Witamy w świecie, w którym codziennie oddychamy powietrze, którego skład chemiczny może być trudny do oceny bez odpowiednich narzędzi. Chcielibyśmy pokazać Wam coś fascynującego, co dzieje się na stacjach pomiarowych w największych miastach naszego kraju. Spójrzcie na filtry, które działały przez pełne 24 godziny na jednym ze stacji w Warszawie i Krakowie. Były one całkowicie białe na początku, a teraz wyglądają tak, jak widzicie na naszych ekranach.
Dwie metody pomiaru pyłu w powietrzu
Zacznijmy od wyjaśnienia, jak mierzy się powietrze w Polsce, zaczynając od stacji pomiarowych aż do uzyskania danych, które możemy zobaczyć na mapie. Mamy dwie metody pomiaru pyłu: metodę ręczną, metodę referencyjną, najlepszą, najbardziej dokładną. Tutaj mierzymy pył za pomocą pułapek, które są w rzeczywistości jednym dużym pompującym, który zasysa próbkę powietrza i przepuszcza ją przez specjalny filtr.
Filtr jest wkładany przed napełnieniem powyżej poziomu pyłu, a następnie wiemy, jaki jest poziom zanieczyszczeń w danym miejscu. Ta metoda jest najbardziej dokładna, najbardziej idealna, ale wyniki pomiarów, Tomek, są dostępne dopiero po około dwóch do czterech tygodni. Nie otrzymamy informacji w czasie rzeczywistym o na przykład złej jakości powietrza i nie powinniśmy opuszczać domu.
Szybkie ostrzeżenia dzięki automatyce
Metody automatyczne zostały wynalezione, są mniej dokładne, ale szybkie, ponieważ tutaj otrzymujemy wynik co godzinę, więc możemy dokonać pomiaru godzinowego. Możemy sprawdzić to sami w aplikacji, lub odpowiednie systemy sprawdzą to, a zostaniemy ostrzeżeni, że jakość powietrza jest stale zła. Dwie metody pomiarowe są różne, ale uzupełniają się nawzajem. Mamy zarówno bardzo dokładne wyniki, jak i stale dostępne.
Wnętrze stacji pomiarowych
Czy moglibyśmy zobaczyć stacje pomiarowe? Oczywiście, idźmy. Każda wygląda mniej więcej tak samo, mamy to samo wyposażenie. Różnią się głównie lokalizacją. Czasami, w zależności od celu pomiarowego, było wewnątrz więcej lub mniej sprzętu. Sercem urządzenia jest zbieranie danych wysyłanych do serwerów, a one automatycznie trafiają na naszą stronę internetową, gdzie każdy może zobaczyć najnowsze dane co godzinę bez naszego udziału.
Fizyka i chemia w pomiarach
Skąd to wszystko się bierze? No, używamy właściwości fizykochemicznych poszczególnych substancji. Wewnątrz tego urządzenia znajduje się lampę emitującą światło ultrafioletowe o odpowiedniej długości fali, które jest pochłaniane przez tlenek siarki. Im więcej tego związku chemicznego, tym więcej światła jest pochłaniane.
Podobnie w przypadku tlenku węgla, stacja pomiarowa posiada również urządzenie do automatycznego pomiaru zawartości. Może być wyposażona, na przykład w laserowy miernik, który emituje wiązkę laserową przez powietrze. Próbkę powietrza pobrano, dzięki czemu rozpoznaje poszczególne ułamki pyłu i klasyfikuje je. Do 10 pm, 2,5 pm, podczas gdy tlenki azotu, w wyniku reakcji między świecącymi światłami, są bardziej intensywne, tym więcej tlenków azotu jest w powietrzu.
Wymagania lokalizacyjne stacji
Lokalizacja stacji pomiarowej musi spełniać szereg wymagań określonych w przepisach Unii Europejskiej, aby wyniki były porównywalne między krajami. Na przykład musi być położona w określonej odległości od skrzyżowania dróg i budynków. Przepływ powietrza nie może być zakłócony. Metoda pomiaru i używany sprzęt muszą spełniać określone normy i standardy. Pozwala to nam na porównywanie wyników pomiarowych.
Różne cele pomiarowe w różnych dzielnicach
Stacje z podmieścia Warszawy, Paryża lub Pragi robią to nieco inaczej w zależności od tego, co chcemy zmierzyć, ponieważ mamy różne cele. Bierzemy centrum miasta, gdzie jest dużo samochodów, i mierzymy, jak to wpływa na ludzi, którzy tam mieszkają. Tutaj jesteśmy nieco na obrzeżach Warszawy, nieco na obrzeżach, i nieco w dzielnicy Włochy, gdzie mierzymy zanieczyszczenia, które pochodzą głównie z pobliskich domów jednorodzinnych, zarówno w samej Warszawie, jak i niektórych w pobliżu Warszawy.
Monitorowanie osiedli i bloków
Mamy również kilka budynków mieszkalnych. Dodatkowo, czasami mierzymy w osiedlach prefabrykowanych, takich jak te z lat 70. i 80., gdzie wcale nie ma kotłów. Użyjemy tego, co przyjdzie. W tym obszarze przychodzi głównie z samochodów, ale mierzymy również wpływ palenisk domowych na jakość powietrza w dzielnicach mieszkaniowych.