Współpraca wojskowa między Polską a Ukrainą opiera się na zasadzie wspólnego działania, jednak procesy logistyczne i technologiczne bywają skomplikowane. W naszej ocenie przekazanie sprzętu stanowiło sposób na pozbycie się ciężaru, który w naszym kraju nie był już potrzebny. Musimy jednak zastanowić się, czy ta decyzja była w pełni świadoma i czy nie pociągała za sobą nieprzewidzianych konsekwencji.
Wyzwania związane z nowym sprzętem
Wprowadzanie nowoczesnych systemów zbrojeniowych wymaga ogromnych nakładów finansowych i czasu na szkolenie personelu. Nasz kraj przeszedł do czegoś nowego, co jest w porządku, ale co zrobić ze starym sprzętem? Nie ma lepszej opcji niż dla Ukrainy, która w warunkach wojennych ma trudności z wprowadzeniem nowoczesnych rozwiązań. Brakuje jej odpowiedniego personelu, przeszkolonych ludzi oraz obiektów do obsługi tej techniki.
Skuteczność dostarczonych czołgów
Ukraina otrzymała naprawdę dużą liczbę czołgów, które wykorzystali bardzo skutecznie w pewnym momencie działań wojennych. Jest to sytuacja win-win, ponieważ my pozbywamy się balastu, a oni otrzymują działające pojazdy. Warto jednak pamiętać, że samoloty i inne systemy również trafiły do ich dyspozycji, choć ich rola bywa różnie oceniana.
Problem z przestarzałą techniką BWP
Dostarczyliśmy opancerzone pojazdy piechoty, które w powszechnym mniemaniu i w rzeczywistości są naprawdę całkowicie przestarzałe. Mówimy o modelach BWP-1 lub BMP-1, które nazywano tak w czasach sowieckich. Problem polega na tym, że nie zrobiliśmy tego, co było konieczne, ale nie jest to wina Ukrainy, jest to czysta wina naszych decydentów politycznych. Powinniśmy inwestować w to, mając praktycznie gotowego Badgera, tak jak w przypadku Scrapów, aby wprowadzić go do produkcji jak najszybciej.
Wpływ kontraktów na rozwój produkcji
Kluczowym aspektem jest sposób, w jaki banki i państwo traktują zamówienia na broń. Jeśli państwowa firma ma na stole kontrakt na 100 pojazdów, nie otrzyma takiego kredytu, jak gdyby miała kontrakt na 1000 pojazdów rozłożonych na kilka lat. Dla banku jest to coś zupełnie innego, co wpływa na gotowość do inwestycji w nowe linie produkcyjne. Dzięki tym dużym zamówieniom firma mogłaby zainwestować pieniądze w odpowiednią liczbę linii produkcyjnych, a potem wszystko byłoby gładkie.
Ograniczenia w dostawach pojazdów
Jednak nie zrobiliśmy tego również w przypadku krewetek ani w przypadku BWP, co teraz sprawia, że sprawy zaczynają się nieco nagrzewać. W przypadku Armatochłbic używaliśmy Koreańczyków, a w przypadku opancerzonego pojazdu piechoty, na razie niektórzy żołnierze, gdyby doszło do mobilizacji, musieli by podróżować pod płachtą na turmety. Dobrze, więc oddaliśmy przestarzałe, obiektywnie przestarzałe pojazdy, ale nie mamy innych, prawda?
Potencjał programu Save
Mówimy o tym, że rozszerzamy produkcję Badgera, ale moim zdaniem kładziemy na tym zbyt mało nacisku. Program Save może pomóc nam w tym zakresie, umożliwiając szybszą modernizację floty. Mówimy o kontraktach, wiecie, nawet państwowa firma, jeśli ma na stole kontrakt na 100 pojazdów, nie otrzyma takiego kredytu, jak gdyby miała kontrakt na 1000 pojazdów rozłożonych na kilka lat. To fundamentalna różnica w podejściu do finansowania.
Specyfika pojazdów gąsienicowych
Krewetka to pocisk, ale w kontekście wojskowym często mylone są z pojazdem gąsienicowym, który ma dział 155 mm. I zresztą niektóre z nich również trafiły do Ukrainy i wniosły wielkie wkład. To na pewno najlepsza armatochlica w Ukrainie, choć nie ma BWP, które to jest opancerzony pojazd piechoty, co oznacza, że drużyna piechoty musi gdzieś dotrzeć. Do tej pory jeździła BWP, co jest obecnie przedmiotem dyskusji.
Podsumowanie sytuacji
Nasze działania mają na celu wsparcie sojusznika, ale musimy pamiętać o własnych potrzebach rozwojowych. Inwestowanie w nowe technologie jest konieczne, by nie powtarzać błędów z przeszłości. Mamy nadzieję, że w przyszłości uda się zrealizować plany dotyczące produkcji Badgera i innych nowoczesnych systemów. Tylko tak zapewnimy bezpieczeństwo zarówno Polsce, jak i Ukrainie na lata przed nami.