Kultura, Sport

Nowy Sącz

Koniec epoki: pożegnaliśmy Emilię Galara, która zachowała pamięć o Sądecczyźnie

Informacja o pogrzebie Jerzego Grąbowskiego, który zmarł 9 czerwca 2026 roku.
Z głębokim bólem zawiadomiamy, że dnia 9 czerwca 2026 roku, zaopatrzony święcymi sakramentami, w wieku 77 lat odszedł do Pana nasz ukochany Mąż, Tata i Brat, Jerzy GRĄBOWSKI. Uroczystości pogrzebowe rozpoczną się modlitwą różańcową dnia 13 czerwca 2026 o godz. 10:30 w Kościele pw. Matki Bożej Niepokalanej przy ul. Kr. Jadwigi 44 w Sączu. Mszę Świętą żałobną odprawiona o godz. 11:00. Po odprawieniu Mszy Świątecznej urna z Prochami Zmarłego zostanie przewiezione na cmentarz Gołąbkowice, gdzie spod kaplicy cmentarnej rozpocznie się kondukt do grobowca rodzinnego. Pogrążeni w smutku i żałobie: Żona, Córki, Siostra i Rodzina.

Z wielkim smutkiem przyjęliśmy wieść o odejściu pani Emilii Galary z Gródka nad Dunajcem. Kobieta ta, licząca na swoim koncie 97 lat życia, była żywym świadkiem wielu historycznych przemian regionu. Jej życiorys to nie tylko indywidualna historia, ale także fragment szerszej narracji o losach mieszkańców Sądecczyzny. W piątek, 25 września br., odbędzie się uroczystość pogrzebowa, która zgromadzi bliskich oraz znajomych zmarłej. Zmarła spocznie na cmentarzu w Siennej, gdzie zostanie pochowana zgodnie z ostatnią wolą rodziny.

Zaczynam ten tekst z ciężkim sercem, ponieważ wiadomość o śmierci pani Emilii Galary dotarła do nas tuż po jej odejściu. Była to osoba, która przez niemal sto lat obserwowała zmiany zachodzące w naszym regionie, a teraz przyszedł czas na pożegnanie. Jej życie, trwające 97 lat, było pełne wyzwań, które stawiała przed sobą z godnością i uporem charakterystycznym dla starszego pokolenia. Wiele osób z Gródka nad Dunajcem oraz okolic znało ją jako osobę o bogatej pamięci i życzliwym usposobieniu. Dziś stajemy wobec faktu, że tracimy kolejnego ważnego świadoka historii naszej małej ojczyzny.

Życiorys kobiety, która widziała zmiany

Kiedy patrzę na datę urodzenia pani Emilii, zdaję sobie sprawę, jak wiele wydarzeń przeszło przez jej życie. Urodziła się w czasach, gdy mapa Europy wyglądała zupełnie inaczej niż dziś, a codzienne życie było skromniejsze i trudniejsze. Przeżyła wojnę, powojenne zniszczenia oraz długie lata transformacji społecznej, która dotknęła każdy dom na Sądecczyźnie. Każda z tych epok zostawiła w niej ślad, który przekładał się na jej postawę wobec młodszych pokoleń. Często mówiła o dawnych czasach nie z nostalgią, ale z realistycznym spojrzeniem na minione lata.

Wspomnienia pani Galary były skarbnicą lokalnej historii, którą chętnie dzieliła się z rodzeństwem i przyjaciółmi. Opowiadała o trudach dnia codziennego, które dla nas są dziś niewyobrażalne, ale dla niej były rzeczywistością. Jej opowieści pomagały zrozumieć, skąd pochodzą pewne tradycje oraz zwyczaje, które wciąż praktykujemy w naszych rodzinach. Dla mnie jako dziennikarza, takie relacje są bezcenne, ponieważ łączą przeszłość z teraźniejszością. Tracimy więc nie tylko osobę prywatną, ale także nośnika ważnych informacji o regionie.

Przygotowania do pożegnania

Rodzina zmarłej podjęła decyzję o organizacji uroczystości pogrzebowych w najbliższy piątek. Data 25 września została wybrana tak, aby dać czas bliskim na przybycie z różnych stron kraju i świata. Wieść o śmierci pani Emilii szybko obiegła lokalną społeczność, co świadczy o jej popularności oraz szacunku, jakim się cieszyła. Wiele osób zgłaszało już swoje kondolencje, chcąc wyrazić żal z powodu tak bolesnej straty. To dowód na to, jak mocno była związana ze swoim środowiskiem i ludźmi, którzy ją otaczali.

Msza święta oraz procesja pogrzebowa odbędą się w Gródku nad Dunajcem, miejscu, które było dla niej domem przez wiele lat. Kościół lokalny stanie się miejscem ostatniego pożegnania, gdzie zebrać się będą zarówno najbliższa rodzina, jak i przyjaciele ze społeczności. Duchowni przygotują odpowiedni obrzęd, który odda hołd życiu kobiety pełnej wiary oraz nadziei. Dla wielu uczestników będzie to chwila refleksji nad przemijaniem oraz wartością każdego przeżytego dnia.

Choć nie znam wszystkich szczegółów jej życiowej drogi, wiem, że każdy etap był dla niej ważny i kształtował jej osobowość. Niezależnie od tego, czy były to chwile radości, czy smutku, pani Emilia radziła sobie z nimi z godnością. Jej postawa była inspiracją dla młodszych członków rodziny, którzy uczą się od niej cierpliwości i wytrwałości. W dzisiejszych czasach, gdy wszystko dzieje się tak szybko, takie wartości są szczególnie potrzebne.

Ostatni spoczynek w Siennej

Po uroczystościach w Gródku nad Dunajcem, trumna zostanie przewieziona na cmentarz w Siennej. To tam pani Emilia znajdzie swój wieczny spoczynek, obok swoich bliskich oraz innych członków rodziny. Miejsce to ma dla niej szczególne znaczenie, być może związane z korzeniami lub wspomnieniami z dzieciństwa. Wybór tego konkretnego cmentarza nie jest przypadkowy i odzwierciedla głębokie więzi, które łączyły ją z tym terenem.

Wizyta na grobie pani Galary będzie dla wielu osób okazją do złożenia ostatniego hołdu. Kwiaty oraz znicze staną się symbolem pamięci o człowieku, który tak wiele przeżył i tyle widział w ciągu swojego życia. Każdy z nas, przechodząc obok tego miejsca, będzie mógł pomyśleć o jej losie oraz o tym, jak kruche jest nasze istnienie. To przypomina nam, by cenić każdy dzień spędzony w towarzystwie bliskich oraz kochanych osób.

Warto też zastanowić się nad tym, jakie dziedzictwo pozostawiła po sobie pani Emilia. Nie chodzi tu tylko o materialne dobra, ale przede wszystkim o wartości, które przekazywała swoim wnukom oraz prawnukom. Jej historia to dowód na to, że nawet w najtrudniejszych okolicznościach można zachować ludzkość i dobroć. To lekcja, którą powinniśmy pamiętać, niezależnie od tego, jak bardzo zmienia się świat wokół nas.

Społeczność żałuje po stracie

Lokalna społeczność Gródka nad Dunajca oraz okolic reaguje z wielkim smutkiem na wieść o śmierci pani Emilii. Wiele osób dzieli się wspomnieniami, podkreślając jej życzliwość oraz otwartość na rozmowę z każdym chętnym słuchaczem. To pokazuje, jak ważne jest budowanie relacji międzyludzkich, które przetrwają nawet po naszym odejściu z tego świata. Pani Galara była jednym z tych ludzi, którzy pozostawili po sobie ciepłe wspomnienia.

Jako redaktor lokalnego serwisu informacyjnego, czuję się zobowiązany do upamiętnienia jej życia w ten sposób. Chciałbym, aby ten artykuł stał się hołdem dla kobiety, która zasłużyła na szacunek i wdzięczność za swoje życie. Niech jej pamięć będzie błogosławiona, a rodzina oraz bliscy znajdą pocieszenie wśród wspólnych wspomnień. Żegnajmy więc panią Emilię Galara z godnością, jaką przysługuje każdemu człowiekowi po długim i trudnym życiu.

Warto też pamiętać, że śmierć to nie koniec, lecz transformacja formy istnienia w naszej pamięci. Opowieści o pani Emilii będą krążyć wśród jej rodziny oraz znajomych przez wiele lat jeszcze. Każdy z nas może zrobić coś dobrego dla innych, inspirując się jej przykładem wytrwałości. Niech ten artykuł będzie małym wkładem w wieczną pamięć o człowieku, który zasłużył na nasze uznanie.

Zakończę te słowa wyrazami głębokiego współczucia dla rodziny oraz bliskich zmarłej. Trudno jest znaleźć odpowiednie słowa w obliczu tak bolesnej straty, która dotyka każdego z nas osobno. Mamy nadzieję, że ten tekst przyniesie choćby odrobinę pocieszenia tym, którzy przeżywają żałobę. Niech pamięć o pani Emilii Galara będzie żywa i inspirująca dla przyszłych pokoleń.

Słowa kluczowe

Lokalizacje