Jak technologia się rozwija, ludzie zauważają, że coś ważnego się dzieje i że zmienia się sposób, w jaki korzystamy z komputerów oraz interakcja z tymi technologiami. Sztuczna inteligencja pogłębia podziały społeczne, mimo że w wielu aspektach jest to technologia powszechnie dostępna i równie dostępna dla każdego. Tutaj powtarzamy model, który prawdopodobnie stosowaliśmy wiele razy wcześniej: technologie, nawet te dostępne dla wszystkich, nie pomagają każdemu równomiernie.
Iluzja demokratyzacji wiedzy
Sztuczna inteligencja jest, lub być może nawet będzie w przyszłości, przedstawiana jako rewolucyjna, publicznie dostępna technologia z potencjałem demokratyzowania dostępu do wiedzy i szans. Wcześniej tak przedstawiano media społecznościowe i internet, ale czy to naprawdę tak jest? Niedawno opublikowano dwa raporty napisane przez dwie wiodące platformy lub firmy z bańki sztucznej inteligencji. Mówię o firmie Anthropic i firmie OpenAI, właścicielu czatu GPT.
Niepokojące wnioski z raportów
Z tych raportów wynika, że źródła tych raportów można znaleźć w opisie tego filmu. Tak więc badanie OpenAI pokazuje rosnące globalne przyjmowanie, rozmywanie linii demograficznych i rosnące wykorzystanie AI w codziennych zadaniach. Trawa jest zielona, wszystko będzie w porządku i wszyscy będą szczęśliwi. Ale jak zwykle, trzeba tylko nieco głębiej zagłębić się w raport, przeanalizować liczby i nagle widzimy plamy wyschniętej trawy.
Choć ktoś pomalował ją na zielono, ponieważ szczegółowa analiza wzorców użytkowania przedstawiona w innym raporcie, tym raporcie Anthropic, pokazuje znacznie bardziej złożony i niepokojący obraz. Wskazuje to, że sztuczna inteligencja, zamiast być wielkim wyrównywaczem szans i możliwości, podąża ścieżką, a oto mądre stwierdzenie, historycznie transformacyjnych technologii, które pogłębiają globalne nierówności, a nie zmniejszają je, przynajmniej na wstępnym etapie.
Geograficzne skupienie wykorzystania
Najbardziej uderzającym dowodem na rosnące nierówności jest geograficzne skupienie wykorzystania AI. Dane modelu Clot, czyli tego od Anthropic, pokazują, że jego użycie jest silnie skorelowane z dochodem na poziomie narodowym. Kraje o wysokich dochodach i technologicznie zaawansowane, takie jak Izrael, mają wskaźnik wykorzystania siedem razy wyższy niż oczekiwany na podstawie ich populacji.
Czy Singapur, gdzie jest prawie pięć razy, czy nawet Australia, gdzie jest mniej niż cztery razy, pokazują znacznie wyższy wskaźnik adopcji na mieszkańca. W tym samym czasie gospodarki rozwijające się, takie jak Indonezja 0,4, Indie 0,3 i Nigeria 0,2, są daleko w tyle z minimalnym wykorzystaniem AI. I jak wspomniałem, ten wzorzec nie jest nowy.
Historia transformacyjnych technologii
Przypomina wcześniejsze przełomowe technologie, takie jak media społecznościowe, internet lub, cofając się jeszcze dalej w czasie, elektryfikacja, elektryczność. Każda z tych technologii, i prawdopodobnie mogę wymienić jeszcze więcej takich przykładów, przyniosła korzyści głównie bogatym regionom, bogatym krajom, prowadząc do jeszcze większej stratyfikacji standardu życia. Dopiero gdy technologia stała się powszechna w bogatych regionach, zaczęła kolonizować biedniejsze, ale do那时 była już na zupełnie innym poziomie w bogatych regionach, a biedne regiony musiały ponownie dogonić.
Konsolidacja zysków w zamożnych regionach
Istnieje duże prawdopodobieństwo, że sztuczna inteligencja podąży tym samym ścieżką, a w rzeczywistości już to robi, koncentrując zyski w produktywności w już zamożnych częściach świata. Ale jest to super interesujące śledzenie danych o tym, co powoduje te nierówności, nie dlatego, ile AI jest wykorzystywane w danym regionie, ale dlatego, w jaki sposób jest ono wykorzystywane.
Różnice w zastosowaniach w krajach rozwijających się
W krajach o niższym poziomie adopcji AI, głównie w gospodarkach rozwijających się, użycie jest w dużej mierze skoncentrowane na wąskiej grupie zadań z przytłaczającą dominacją kodowania i programowania. Na przykład w Indiach zadania kodowania stanowią ponad połowę wszystkich aplikacji modelu Clot, w porównaniu do około 1/3 globalnie. Użyliśmy naszego inteligencji ludzkiej, aby stworzyć tę inną formę inteligencji.
Podsumowanie i perspektywy
My jako społeczeństwo musimy zadać sobie trudne pytania o to, czy nie pozwalamy, by nowe narzędzia powtórzyły błędy przeszłości. Zamiast dążyć do równego dostępu, obserwujemy tworzenie się cyfrowej elity w krajach rozwiniętych, podczas gdy reszta świata zostaje odcięta od pełnego potencjału tych technologii. Tylko świadoma polityka i regulacje mogą zapobiec dalszemu pogłębianiu się podziałów na świecie.