W tych dniach smutek ogarnął arenę Nowego Sącza i jego najbliższych okolic. 6 października 2026 roku przestało bić serce Zbigniewa Szewczyka, postaci, która przez dziesięciolecia synonimizowała się z nieustanną obecnością na trybunach stadionu Sandecji. Miał za sobą imponujące 93 lata życia, które wypełnił pasją do sportu, pracą w ZNTK oraz aktywnym działaniem na rzecz lokalnych klubów. Jego odejście to nie tylko strata dla rodziny i najbliższych przyjaciół, ale również dla tysięcy kibiców, którzy pamiętają jego energiczne okrzyki wsparcia dla biało-czarnych podczas kluczowych spotkań ligowych.
Życiorys wielkiego kibica
Zbigniew Szewczyk nie był zwykłym obserwatorem wydarzeń sportowych, lecz pełnoprawnym uczestnikiem historii naszego miasta. Jego życie toczyło się w ścisłym związku z pracą zawodową na Zakładach Naprawy Taboru Kolejowego, gdzie zdobywał szacunek kolegów i przełożonych za rzetelność oraz zaangażowanie w codzienne obowiązki. Mimo ciężkiej pracy fizycznej, zawsze znajdował czas na realizację swoich pasji, które obejmowały zarówno sędziowanie meczów piłkarskich, jak i rozgrywek szachowych. Był człowiekiem wszechstronnym, który rozumiał zasady gry nie tylko z perspektywy kibica, ale także arbitra decydującego o losach pojedynków na boisku.
Wieloletnia służba w ZNTK nauczyła go dyscypliny, która później przeniosła się na trybuny stadionu. Nie zwalniał tempa, nawet gdy inne osoby zaczynały rezygnować z regularnych wizyt na meczach ze względu wiek lub zmęczenie. Dla Zbigniewa każdy pojedynek Sandecji był wydarzeniem ważnym i wymagającym pełnej uwagi oraz emocjonalnego zaangażowania. Jego obecność stała się symbolem trwałości i wierności, cechami, które coraz rzadziej spotyka się w dzisiejszym, zmiennym świecie sportu masowego.
Blisko pół wieku na trybunach
Najbardziej imponującym elementem biografii Zbigniewa Szewczyka jest fakt jego nieprzerwanej obecności na meczach Sandecji przez blisko pięćdziesiąt lat. To czas, w którym zmieniły się pokolenia zawodników, trenerów, a nawet samego klubu, lecz on pozostawał stałym punktem odniesienia dla kibiców. Niezależnie od warunków pogodowych, formy drużyny czy miejsca rozgrywania spotkań, zawsze można było go znaleźć w swoim ulubionym miejscu na trybunach. Jego lojalność nie była zależna od wyników; kibicował zarówno zwycięstwom, jak i porażkom, traktując każdą grę jako okazję do wspólnego przeżywania emocji z innymi sympatykami.
Przez te dekady widział wiele wzlotów i upadków sądeckiej drużyny. Przeżywał euforię awansów oraz smutek spadków, ale nigdy nie odwrócił się plecami do klubu. W czasach, gdy media społecznościowe jeszcze nie istniały, jego wsparcie było słyszalne na stadionie, a jego twarz rozpoznawalna dla tysięcy widzów. Zbigniew reprezentował pokolenie kibiców, które budowało kulturę sportową w regionie od podstaw, uczestnicząc aktywnie w życiu klubu i wspierając go materialnie oraz moralnie.
Wielowymiarowe zaangażowanie w sport
Oprócz bycia kibicem, Zbigniew Szewczyk pełnił również funkcję sędziego piłkarskiego. Ta rola wymagała nie tylko znajomości przepisów gry, ale także sprawności fizycznej i chłodnej głowy pod presją czasu i emocji. Sędziowanie meczów pozwoliło mu spojrzeć na grę z innej perspektywy, lepiej rozumieć decyzje arbitralne oraz doceniać trudność pracy sędziów podczas profesjonalnych spotkań. Doświadczenie to bez wątpienia wzbogaciło jego odbiór piłki nożnej jako kibica, czyniąc go bardziej świadomym i wymagającym obserwatorem.
Interesował się również szachami, gdzie sędziowanie rozgrywek wymagało jeszcze większej koncentracji i cierpliwości. Szachy to gra umysłu, która kontrastuje z dynamiką piłki nożnej, ale łączy je potrzeba precyzji i przestrzegania zasad. Zbigniew potrafił przełączać się między tymi dwoma światami, czerpiąc satysfakcję z każdej z tych aktywności. Jego zainteresowania wykraczały daleko poza bierną konsumpcję rozrywki; chciał zrozumieć mechanizmy działania sportu od środka, co czyniło go postacią autentyczną i godną naśladowania.
Działalność w KS Sandecja
Jako działacz sportowy KS Sandecja, Zbigniew wnosił wkład w organizację wydarzeń i wsparcie młodzieży sportowej. Rozumiał wagę pracy z młodymi talentami, wiedząc, że przyszłość klubu zależy od tego, jak dobrze przygotujemy następców obecnych gwiazd. Jego doświadczenie życiowe i zawodowe pozwalało mu radzić starszym kolegom oraz wspierać inicjatywy mające na celu poprawę infrastruktury czy promocję marki klubu w regionie. Był mostem łączącym tradycję z teraźniejszością, dbając o to, by wartości wyznawane przez poprzednie pokolenia nie zostały zapomniane.
Współpraca z klubem na różnych stanowiskach pozwoliła mu nawiązać liczne kontakty z ludźmi ze świata sportu. Poznawał zawodników, trenerów i innych działaczy, budując sieć relacji opartych na wzajemnym szacunku i przyjaźni. Jego otwartość i chęć pomocy sprawiały, że był osobą cenioną w środowisku, niezależnie od tego, czy rozmawiano o taktyce meczu, czy o codziennych problemach klubu. Zbigniew wierzył, że sport łączy ludzi i buduje wspólnotę, a jego działania były bezpośrednim potwierdzeniem tej filozofii.
Dziedzictwo Zbigniewa Szewczyka
Śmierć tak wybitnej postaci zmusza nas do zastanowienia się nad tym, co pozostawia po sobie prawdziwy kibic. Zbigniew Szewczyk nie zostawił po sobie statuetek ani trofeów w sensie materialnym, ale jego dziedzictwo jest niematerialne i trwałe. Nauczył nas, że wierność klubowi to wybór na całe życie, niezależny od chwilowych sukcesów czy porażek. Jego przykład pokazuje, że bycie fanem to nie tylko krzyczenie na trybunach, ale także codzienna praca, zaangażowanie i gotowość do poświęceń dla dobra wspólnoty sportowej.
Współczesny kibic często jest postrzegany jako konsument usług rozrywkowych, który łatwo zmienia sympatie w zależności od wyników. Zbigniew Szewczyk był przeciwieństwem tego trendu. Jego historia to lekcja patriotyzmu lokalnego i oddania się sprawie, która wydaje się ważniejsza niż jednostkowe interesy. W dobie komercjalizacji sportu, jego postawa przypomina nam o korzeniach kibicowania, które opierają się na emocjach, tradycji i poczuciu przynależności do grupy.
Nowy Sącz traci osobę, która była żywym dowodem na siłę więzi między miastem a jego klubem sportowym. Zbigniew był ambasadorem Sandecji nie tylko na stadionie, ale także w codziennym życiu, opowiadając znajomym o meczach i dzieląc się swoją pasją z młodszymi pokoleniami. Jego żegnajmy z godnością i wdzięcznością za lata wspólnych emocji. Niech pamięć o nim będzie inspiracją dla obecnych i przyszłych kibiców, by również oni potrafili kochać swój klub tak samo gorliwie i niepodzielnie.
W tych smutnych chwilach składamy kondolencje rodzinie Zbigniewa Szewczyka. Dzielimy ich żal i wspieramy modlitwą oraz dobrymi myślami. Życzymy im sił, by przetrwać tę trudną stratę i czerpać pocieszenie z pamięci o niezwykłym człowieku, jakim był Zbigniew. Jego duch będzie nadal obecny na trybunach, w sercach kibiców i w historii KS Sandecja Nowy Sącz.