Z głębokim smutkiem przyjmuję informację o odejściu Stanisława Cichonia, który odszedł od nas w wieku 75 lat. Był on postacią kluczową dla Ochotniczej Straży Pożarnej w Uściu Gorlickim, gdzie służył przez wiele lat z niezmiennym zaangażowaniem. Jego śmierć to ogromna strata nie tylko dla rodziny, ale także dla całej społeczności lokalnej oraz środowiska strażackiego. Przypominam sobie, jak często jego imię pojawiało się w kontekście ważnych decyzji i inicjatyw podejmowanych przez jednostkę. Był prawdziwym druhem, który zawsze stał do granic możliwości, by pomóc innym i chronić swoje otoczenie przed zagrożeniami.
Stanisław Cichoń nie był zwykłym członkiem straży, lecz jej prezesem, co oznaczało ogromną odpowiedzialność i ciężar pracy. Rola prezesa wymagała od niego nie tylko wiedzy fachowej, ale także umiejętności organizacyjnych oraz zdolności do prowadzenia ludzi w trudnych sytuacjach. Przez lata jego przewodnictwa OSP Uście Gorlickie rozwijało się, modernizowało sprzęt i budowało relacje z innymi jednostkami strażackimi. Jego praca była ukoronowaniem wieloletniego oddania sprawie bezpieczeństwa mieszkańców regionu. Dziś patrząc na to, co zbudował, trudno nie docenić jego wkładu w rozwój lokalnego strażactwa.
Wspomnienia o Stanisławie Cichonie są nierozerwalnie związane z historią Ochotniczej Straży Pożarnej w Uściu Gorlickim. Każdy starszy druh pamięta go jako człowieka, który nigdy nie odmawiał pomocy i zawsze był gotowy do działania. Jego postawa była inspiracją dla młodszych pokoleń strażaków, którzy uczą się od niego dyscypliny i poświęcenia. Niejednokrotnie widziałem, jak osobiście nadzorował ćwiczenia lub koordynował akcje ratunkowe, zachowując chłodną głowę nawet w najbardziej krytycznych momentach. Takie cechy charakteru są rzadkie i cenione przez wszystkich, którzy mieli szczęście go poznać.
Smutek po jego śmierci ogarnia nie tylko strażaków, ale także licznych mieszkańców Uścia Gorlickiego i okolicznych miejscowości. Ludzie ci wiedzą, że to dzięki ludziom takim jak Stanisław Cichoń mogą czuć się bezpiecznie w swoich domach. Jego działalność wykraczała poza ramy obowiązków służbowych, obejmując także inicjatywy społeczne i charytatywne. Wiele osób ma do niego osobiste wspomnienia związane z pomocami w czasie powodzi, pożarów czy innych klęsk żywiołowych. To właśnie takie historie budują legendę lokalnych bohaterów, którzy oddają się społeczności bez oczekiwania nagrody.
Uroczystości pogrzebowe odbędą się w czwartek, 15 października, co daje nam ostatnią szansę na wspólne pożegnanie z naszym druhem. Msza żałobna rozpocznie się o godzinie 15:00 w kościele parafialnym w Uściu Gorlickim, gdzie zgromadzą się liczni bliscy, znajomi oraz reprezentanci środowiska strażackiego. To będzie chwila refleksji nad życiem człowieka, który poświęcił tyle lat na służbę innym. Oczekuję, że uroczystość przebiegnie w godnej atmosferze, podkreślającej znaczenie jego osoby dla lokalnej społeczności. Każdy uczestnik będzie mógł wyrazić swe kondolencje i oddać hołd pamięci Stanisława Cichonia.
Warto przypomnieć, że Ochotnicza Straż Pożarna w Uściu Gorlickim ma długą i bogatą historię, do której Stanisław Cichoń wpisał swoje nazwisko złotymi zgłoskami. Jego kadencja na stanowisku prezesa przyniosła wiele pozytywnych zmian, w tym lepszą koordynację działań ratunkowych oraz wzrost świadomości społecznej dotyczącej bezpieczeństwa pożarowego. Dzięki jego effortsom jednostka zyskała nową reputację i uznanie wśród sąsiednich gmin. To dowód na to, że jedno wytrwałe działanie może przynieść trwałe rezultaty w sferze publicznej.
Żegnając Stanisława Cichonia, musimy zdać sobie sprawę z tego, jak bardzo brakować go będzie w codziennym życiu jednostki. Jego miejsce przy stole kierowniczym OSP Uście Gorlickie pozostanie puste przez długi czas, jeśli nie na zawsze. Młodsi strażacy tracą mentora, który potrafił przekazać im zarówno wiedzę techniczną, jak i wartości moralne niezbędne w pracy ratownika. Rodzina żałobna musi stawić czoła ogromnej straty emocjonalnej, a my jako społeczność mamy obowiązek wesprzeć ich w tym trudnym czasie. Niech pamięć o nim będzie trwała i inspirująca dla przyszłych pokoleń.
W tych ciężkich chwilach szczególnie ważna jest solidarność i wsparcie ze strony całej społeczności lokalnej. Mieszkańcy Uścia Gorlickiego oraz okolicznych miejscowości mają okazję pokazać, jak bardzo cenili zaangażowanie Stanisława Cichonia. Jego życie było przykładem obywatelskiego patriotyzmu i gotowości do niesienia pomocy każdemu, kto jej potrzebował. Tacy ludzie budują fundamenty bezpieczeństwa publicznego, często działając w cieniu, bez hałaśliwej reklamy. Dziś jednak ich wkład jest widoczny i doceniany przez wszystkich, którzy mieli z nim kontakt.
Przypominam również o znaczeniu ciągłości działań strażackich, które nie mogą zostać przerwane mimo osobistej tragedii. OSP Uście Gorlickie musi nadal pełnić swoją misję, chroniąc mieszkańców przed zagrożeniami i reagując na wywołania alarmowe. To najlepszy hołd dla pamięci Stanisława Cichonia — kontynuowanie jego dzieła z taką samą pasją i determinacją. Każdy strażak, który teraz wsiada do karetki lub wózka gaśniczego, czyni to również w imieniu tych, którzy już nie mogą tego robić. Niech ich duch towarzyszy nam w każdej akcji ratunkowej.
Na zakończenie chcę wyrazić szczere kondolencje rodzinie Stanisława Cichonia oraz wszystkim bliskim i znajomym zmarłego. Trudno znaleźć słowa, które mogłyby ulżyć bólu po tak wielkiej stracie, ale wiem, że wspólna pamięć o jego dobrych uczynkach będzie pewnym pocieszeniem. Żegnamy dziś człowieka wyjątkowego, który zasłużył na szacunek i wdzięczność całej społeczności Uścia Gorlickiego. Niech ziemia mu miękka, a jego pamięć nieśmiertelna w sercach wszystkich druhów. Dziękuję za uwagę i proszę o udział w uroczystościach pogrzebowych, aby oddać należny hołd.