W październiku 2026 roku wydarzyło się coś, co mogłoby wydawać się niemożliwe dla przeciętnego sportowca. Zdobyliśmy złoto na Mistrzostwach Polski Psów Ratowniczych, a zamiast odpoczynku, od razu wróciliśmy do ciężkiej pracy. Byłem świadkiem tego, jak szybko zmienia się priorytety, gdy nadchodzi wezwanie o najwyższym stopniu pilności. Nasza drużyna z Grupy Krynickiej GOPR nie miała czasu na podziwianie trofeów ani na długie rozmowy z dziennikarzami. Zamiast tego, po odebraniu nagród, natychmiast pakujemy sprzęt i ruszamy w drogę do miejsca, gdzie potrzeba nas najbardziej.
Szybka reakcja po triumfie sportowym
Te emocje związane z wygraną są nieporównywalne z tym, co czuję podczas akcji ratunkowej. Każdy medal to wynik miesięcy, a często lat, ciężkiej i wyręcznie planowanej pracy z psem. Freja, mój czworonóg partner, wykazał się wtedy niezwykłą precyzją w wykrywaniu śladu w trudnych warunkach terenowych. Jednak nawet największy sukces zawodowy nie może przyciągnąć naszej uwagi, gdy gdzieś ginie człowiek. To właśnie wtedy przypominamy sobie, po co w ogóle trenujemy i dlaczego angażujemy się w tę żmudną działalność.
Po ceremonii wręczenia nagród telefon do ręki trzymam z drżeniem, ale jednocześnie z pełną świadomością tego, co musi nastąpić. Komunikat był jasny: potrzebna jest nasza interwencja w rejonie Krzyżówki, gdzie zaginął turysta lub osoba szukająca pomocy. Nie ma miejsca na wątpliwości, czy warto teraz jechać, skoro właśnie wygraliśmy mistrzostwa. Dla ratownika GOPR każde wezwanie jest priorytetem absolutnym, niezależnie od tego, co działo się godzinę wcześniej.
Freja w roli bohatera akcji
Freja nie zna pojęcia wypoczynku po zawodach, ponieważ jego natura dyktuje ciągłą gotowość do działania. Psy ratownicze są stworzone do pracy i dla nich każda akcja jest okazją do spełnienia swojej misji. Wsiadając do samochodu, widziałem w oczach psa skupienie, które szybko zastąpiło euforię po otrzymaniu złota. To on będzie miał kluczowe znaczenie w odnalezieniu zaginionej osoby wśród gęstej roślinności i trudnego terenu górskiego.
Podróż na miejsce zdarzenia to czas na szybkie omówienie strategii poszukiwań z resztą załogi. Sprawdzamy stan techniczny pojazdów, upewniamy się, że wszystkie środki ochrony indywidualnej są przy nas i gotowe do użycia. Każda minuta ma znaczenie, dlatego nie tracimy czasu na zbędne dyskusje czy relacjonowanie szczegółów zawodów innym członkom grupy. Wiemy, że czeka nas trudne zadanie, które wymaga pełnego zaangażowania fizycznego i psychicznego.
Specyfika służby w GOPR
Służba w Górskim Ochotniczym Pogotowiu Ratowniczym to nie tylko praca, ale przede wszystkim styl życia. Musi się przyzwyczaić do tego, że plany na weekend mogą zostać zrujnowane jednym telefonem w środku nocy. Nie mamy czasu na świętowanie sukcesów, ponieważ wiedza o tym, że ktoś może cierpieć, jest silniejsza niż chęć celebrowania własnych osiągnięć. To buduje charakter i wzmacnia więzi między ludźmi, którzy rozumieją wagę każdego podjętego przez nas kroku.
W Krzyżówce warunki terenowe bywają szczególnie nieprzyjazne dla osób nieprzygotowanych do górskich wypraw. Las, strome zbocza i zmieniająca się pogoda to tylko niektóre z przeszkód, które musimy pokonać, aby dotrzeć do zaginionego. Freja musi być w stanie ignorować zakłócenia ze strony innych zwierząt lub hałasów, skupiając się wyłącznie na śladzie zapachu człowieka. Jego wyszkolenie pozwala mu na pracę nawet w najbardziej stresujących sytuacjach, gdzie liczy się każda sekunda.
Wartość ludzkiego życia ponad medalem
Dla mnie osobiście złoto z mistrzostw jest ważnym potwierdzeniem naszych umiejętności i ciężkiej pracy. Pokazuje światu, że jesteśmy profesjonalistami na najwyższym poziomie w zakresie poszukiwań pieszych. Jednak prawdziwym mierzadłem naszej skuteczności nie są trofea wystawione na półce, lecz uratowane życia. Każdy odnaleziony i bezpieczny człowiek jest dla mnie większym nagrodą niż jakikolwiek medal czy puchar sportowy.
Kiedy w końcu znajdujemy zaginioną osobę, poczucie ulgi jest nie do opisania słowami. Widzimy łzy szczęścia na twarzach bliskich oraz wdzięczność w oczach tych, których udało się uratować przed tragedią. Wtedy wszystkie zmęczenie, ból mięśni po długim marszu i stres z poszukiwań znika jak ręką odjął. To właśnie te chwile napędzają nas do dalszej pracy, treningów i ciągłego doskonalenia naszych umiejętności.
Zakończenie tej akcji było tak samo szybkie i profesjonalne, jak jej początek. Po zabezpieczeniu osoby poszukiwanej i przekazaniu jej w ręce służb medycznych, wracamy do bazy. Nie ma wielkich przemówień ani okrzyków radości, ponieważ wiemy, że nasza praca jest dopiero rozpoczęta. Freja otrzymuje zasłużony odpoczynek i posiłek, a ja składam raport z przebiegu zdarzenia dla dowództwa grupy.
Ta historia uczy nas pokory oraz przypomina o prawdziwym celu naszej działalności w GOPR. Nie jesteśmy tacy, aby szukać sławy czy uznania za swoje działania w terenie. Jesteśmy tam, gdzie potrzeba pomocy, gotowi poświęcić swój czas, siły i zdrowie dla dobra innych ludzi. Złoto z mistrzostw zostało w domu, ale satysfakcja z dobrze wykonane zadanie towarzyszy nam przez wiele dni.
Historia Mariusza i Freji to doskonały przykład tego, jak wygląda prawdziwa służba ochotnicza. Pokazuje, że dla ratowników nie ma przerw na odpoczynek, jeśli gdzieś krzyczy o pomoc człowiek. Ich postawa inspiruje innych członków grupy oraz wszystkich sympatyków GOPR w naszym regionie. Dzięki takim ludziom i psom możemy spać spokojnie, wiedząc, że w razie nieszczęścia ktoś przyjdzie nam z pomocą.