Dobry poranek, wszyscy, którzy śledzą naszą działalność i interesują się tematem dopingu w sporcie. Nastąpiło coś niezwykłego po tym, jak wraz z całą Polską dowiedziałem się, że Robert Karaś drugi raz z wynikiem pozytywnym zaliczył test na substancje zakazane. Co miało miejsce, nie wiem, rok temu, a ja napisałem na Twitterze, że ta platforma, którą niektórzy dzisiaj nazywają "ex", nie jest miejscem, na którym jestem najbardziej aktywny.
Absurdalna matematyka obrony sportowca
Po prostu zostałem wywołany przez scenariusz, przez narrację obronną, którą przyjął Robert, mianowicie wszystko to za steroid, który rzekomo przyjął rok i pół temu. Co oznaczało, że steroid anaboliczny miał pozostać w jego organizmie przez rok i pół, co jest fizycznie niemożliwe przy standardowych dawkach. Początkowo porównałem to do sytuacji, w której ktoś obwiniał za dzisiejsze biegunki dwie lata temu.
Biologiczny okres półtrwania drostanolonu
Wszystko dlatego, że drostanolon, bo o to właśnie chodziło, ma biologiczny okres półtrwania w ludzkim organizmie przy podaniu do mięśnia. I tak ten steroid jest w zasadzie podawany tylko przez około dwa dni, a potem jego stężenie drastycznie spada. Przeprowadziłem szybkie obliczenia, które wykazały, że w ciągu siedmiu miesięcy stężenie tego setkrotnie silnego steroidu anabolicznego powinno spaść do znikomych poziomów.
Robert twierdzi, że to się stało rok i pół temu, co prowadzi do absurdalnych wniosków. Jeśli co dwa dni teoretycznie stężenie tego steroidu powinno być gdzieś około przełomu stycznia i lutego ubiegłego roku dwa razy wyższe, masa steroidów w ciele sportowca powinna być większa niż szacowana masa wszechświata. Napisałem to również w osobnym tweecie i myślę, że ogromna większość odbiorców złapała, że jest to przynajmniej częściowo o charakterze humorystycznym.
Reakcja społeczności i naukowe fakty
Teraz chciałbym to wyraźnie zaznaczyć, że obliczenia w tym tweecie są poprawne i nic tu nie poprawiam. Jednak potraktowałem to bardziej jako humorystyczny komentarz do absurdalności obrony Roberta Karaś niż jako komentarz naukowy. Niemniej jednak, wydarzyły się dwie rzeczy, które skłoniły mnie do nagrania takiego nietypowego filmu dzisiaj, a mianowicie zaczęli się poważnie spierać z tą liczbą.
Twierdzą, że tempo usuwania drostanolonu będzie inne w zależności od stężenia, co jest prawdą, ale nie zmienia to fundamentalnej nielogiczności ich argumentacji. A potem są sportowe fakty, które stworzyły cały artykuł na podstawie mojego posta. I kiedy powiedział te słowa, nie wiedziałem, że jest więcej, a rzeczywistość jest znacznie bardziej skomplikowana niż takie proste obliczenia.
Złożoność metabolizmu i błędy w rozumowaniu
Moje obliczenia są oczywiście prawdziwe w pewnym stopniu, ponieważ im mniej substancji jest w organizmie, tym szybciej zmienia się tempo jej metabolizmu. Poza tym mówimy o naprawdę ekstremalnie małych ilościach na początku, więc dwa dni, które użyłem do obliczeń, to wartość średnia w rozsądnym zakresie stężeń. Jeśli ktoś chce założyć, że zawsze dzieje się to z taką samą efektywnością, popełnia błąd logiczny.
Powtórzę to jeszcze raz, ponieważ jest to kluczowe dla zrozumienia całej sytuacji. Mój post był nieco humorystyczny i miał pokazać, jak absurdalna jest ta wyjaśnienie, które przedstawił Robert Karaś. Nie obwiniam nikogo za tworzenie treści na podstawie moich obliczeń, ale myślę, że niektórzy po prostu nie złapali faktu, że jest to trochę humorystyczne.
Wartość wiedzy od ekspertów
Kiedy przeczytałem, że Damian Parol skomentował, to jest facet, który robi świetną pracę, jeśli chodzi między innymi o dietetykę online. Mogę poważnie polecić to wam, abyście sprawdzili, co ten facet zostawia online, ponieważ są to bardzo wartościowe rzeczy. Wykorzystując uwagę wokół tego tematu, możecie w rzeczywistości rozwinąć te kwestie w nieco bardziej nuanced sposób.
Aby skomplikować cały obraz, zaczynamy od faktu, że moje obliczenia są poprawne w kontekście podstawowej fizjologii. Mam na myśli, że procesy metaboliczne nie działają liniowo i nie można ich upraszczać do prostych równań bez uwzględnienia indywidualnych różnic. W każdym razie, kiedy przeczytałem, że Damian Parol skomentował, to jest facet, który robi świetną pracę, jeśli chodzi między innymi o dietetykę online.
Podsumowanie analizy przypadku
Moja analiza pokazuje, że obrona Roberta Karasia opiera się na błędnych założeniach dotyczących farmakokinetyki. Nie ma miejsca na takie przedłużenie obecności substancji w organizmie bez nadużywania leków, co jest rzadkie w przypadku zawodników. Dlatego też nie wierzę w tłumaczenia Roberta Karasia, ponieważ są one sprzeczne z naukowymi faktami.
Warto pamiętać, że sport to nie tylko wyniki, ale także uczciwość i szacunek do zasad gry. Każdy sportowiec powinien być odpowiedzialny za to, co wprowadza do swojego organizmu, a nie szukać wymówek w postaci błędnych obliczeń. Mamy nadzieję, że ten artykuł pomoże wam zrozumieć skomplikowany temat dopingu w sporcie.