Jesteśmy niezwykle szczęśliwi, że w Dniu Międzynarodowym Osób Niesłyszących możemy podzielić się z Wami ciekawymi faktami na temat życia osób z niepełnosprawnością słuchu. Razem skierowaliśmy wzrok całej Polski na problemy, które często prowadzą do wykluczenia tych osób z wielu sfer życia społecznego.
Język myślenia osób słyszących
Kiedy ktoś mówi i rozumie język polski, jego wewnętrzny głos, który do niego mówi, jest całkowicie naturalny. W takim przypadku myślenie odbywa się w tym samym języku, co mowa, i nie ma tu żadnej patologii. Wszystko jest poprawne, ale sytuacje komplikują się, gdy ktoś intensywnie uczy się obcego języka przez dłuższy czas.
W takich przypadkach osoba zaczyna myśleć w tym nowym języku, który staje się dla niej dominujący w danym momencie. Zauważycie, że proces ten jest płynny i zależy od tego, który język jest aktywnie używany w codziennym życiu danej osoby.
Język migowy jako narzędzie myślenia
Przechodząc do zagadnienia osób niesłyszących, musimy przyznać, że dla wielu z nich język migowy jest dominującym sposobem komunikacji. Nie jest więc zaskakujące, że myślenie w języku migowym polskim jest naturalnym procesem dla tych osób.
Niektórzy mogą sprzeciwić się tej tezie, ale warto zrozumieć, że wewnętrzny głos niesłyszącego to nie słowa, lecz gesty. Trudno jest przetłumaczyć ten system znaków, gestów i wyrazów twarzy wyrażających emocje w głowie na czysto werbalny opis.
Wewnętrzny świat gestykulacji
Relacje osób niesłyszących od urodzenia, które nigdy nie nauczyły się języka polskiego, potwierdzają, że w ich głowie widzą gestykulujące dłonie. Czasami pojawiają się tylko usta, które wydają tekst, lub tekst w formie druku, co tworzy unikalną relację.
Wewnętrzny głos niesłyszącego często pojawia się w formie gestykulacji, co jest absolutnie normalne. Jest to tak naturalne, że zapominamy o tym, że śnimy, odzwierciedlając rzeczywistość, która nas otacza, nawet w stanie półprzezroczystym.
Sny w języku migowym
Podobnie jak osoby słyszące śnią w języku polskim, osoby niesłyszące śnią w języku migowym polskim. W śnie często gestykulują, a mimo paraliżu sennego, ten proces działa wspaniale i jest całkowicie naturalny.
Niemowlęta również śnią o tym, co je otacza, zanim poznają język. Mogą śnić o dźwiękach w łonie matki lub o światłach przechodzących przez brzuch, co pokazuje, że myślenie i sny są odzwierciedleniem otoczenia, a nie tylko nauki języka.
Nazwy własne i imiona w języku migowym
Warto zastanowić się nad tym, jak osoby niesłyszące nazwiska i imiona własne. Często imiona własne można pokazać litera po literze, co widzimy na przykład w scenach tłumaczenia programów telewizyjnych.
Jednak są imiona własne, które nabyły własny znak w języku migowym, tak jak nazwa Warszawy, która może odnosić się do pomnika Syrenki. W przypadku nazwisk znanych osób również tworzą się specyficzne znaki, które są rozpoznawalne w społeczności niesłyszącej.
Podsumowanie
Myślenie w języku migowym jest tak samo naturalne jak myślenie w języku mówionym dla osób słyszących. To fascynujący proces, który pokazuje, jak bogaty i złożony jest świat wewnętrzny osób z niepełnosprawnością słuchu.
Zrozumienie tych mechanizmów pomaga nam lepiej docenić ich rzeczywistość i budować bardziej włączające społeczeństwo. Dziękujemy za Waszą uwagę i zachęcamy do dalszych dyskusji na ten temat.