Przez bardzo długi czas ludzkość nie w pełni rozumiała, po co jest mózg. Starożytni Grecy, w tym sam Arystoteles, wierzyli, że serce odpowiada za nasze uczucia. Z tego powodu w toku historii wokół tego urządzenia powstało wiele mitów i nieścisłości, takich jak pytanie: Czy na pewno używamy tylko 10 procent pojemności naszego mózgu? To nieprawda, ponieważ gdyby to było prawdziwe, znacząca część naszego mózgu po prostu by zginęła.
Przyczyny degradacji nieużywanych części mózgu
Zgodnie z zasadą "używaj lub stracisz", te części naszego mózgu i komórki, które nie są używane, po prostu by się degradowały. Dlatego, mimo że w różnych czasach różne funkcje naszego mózgu dominują, w zasadzie używamy ich pełnego zestawu, ale dziś pojawia się kolejne równie ważne pytanie: Jak możemy wykorzystać wiedzę o mózgu w nauce, a nie tylko w szkole?
Neurobiologia a proces kodowania informacji
Zgodnie z wybitnym neurobiologiem Jerzym Vetulanim, nauka to nic innego jak kodowanie informacji, które docierają do nas z zewnątrz do naszego układu nerwowego. Ciekawie, pod ich wpływem nasz układ nerwowy ulega zmianom i możemy porównać go do wybudowanej drogi, ponieważ jeśli udało nam się nauczyć się pewnej informacji, połączenie nerwowe, które za nią odpowiada, między innymi, będzie po prostu grubsze niż w przypadku połączenia odpowiedzialnego za mniej ważną informację.
Indywidualne preferencje w nauce
Okazuje się jednak, że nie wszyscy z nas, mimo posiadania podobnego fizycznie mózgu i układu nerwowego, uczymy się w ten sam sposób. Wynika to z faktu, że każdy z nas jest inny. Weźmy twórców popularnych kanałów naukowych na YouTube. Paulina z kanału "Mówiąc inaczej" i Darek są z nami. Więc, Safan, jestem pewien, że każdy z nas będzie miał różne preferencje w zakresie zdobywania i przetwarzania informacji. Mówię, Paulina zajmuje się sprawami językowymi, Darek zajmuje się bardziej precyzyjnymi.
Nowoczesne testy preferencji uczenia się
Teraz pytanie brzmi, jak możemy to przetestować. Gdybyśmy chcieli to zrobić na początku XX wieku, musielibyśmy użyć cięższego sprzętu, w ten sposób na przykład mózg Józefa Piłsudskiego. Na szczęście dziś mamy wiarygodne testy i nie musimy stosować twardych metod. Dzięki takim testom dowiemy się w dużych szczegółach o naszych indywidualnych preferencjach uczenia się oraz naszych mocnych i słabych stronach. Gotowi, jedźmy.
Analiza wyników testu
Nasze wyniki są gotowe. Jaki wniosek możemy z nich wyciągnąć? Mimo że teoretycznie mamy do czynienia z tym samym, ponieważ po prostu prowadzimy popularne kanały naukowe na YouTube, nasze indywidualne preferencje uczenia się oraz nasze mocne i słabe strony różnią się znacząco. Więc zobaczmy, gdzie występują te różnice. Gdy jeden z dwóch graczy w grze Berserk próbuje w końcu przebić obronę przeciwnika, bardzo często używa swojego dominującego ciosu, więc tym, co w moim przypadku jest najbardziej skuteczne, będzie prosty prosty, ale przed tym seria dodatkowych ciosów sprawi, że taki atak po prostu będzie skuteczny.
Dominujący zmysł w procesie uczenia się
Jest to tak samo w procesie uczenia się. Często mamy jedną dominującą zmysł, który będzie przewyższał pozostałe w procesie kodowania informacji. Może to być na przykład zmysł wzroku, słuchu, ruchu lub dotyku. Jeśli znamy, który z tych zmysłów jest ciosem, który przebiją mur wiedzy, możemy wybrać proces uczenia się, który z jednej strony da nam najwięcej frajdy, a z drugiej będzie najbardziej skuteczny.
Technika koktajlu zmysłowego
Ale najważniejsze, o czym należy pamiętać, to że informacje poprzez nasze zmysły to trochę jak koktajl. Każdy składnik smakuje całkiem dobrze sam w sobie, ale dopiero gdy zostaną połączone w odpowiednich proporcjach, wydadzą fantastyczny efekt. Gdy tłumaczymy to na język nauki, okazuje się, że gdy uczymy się używając naszego dominującego zmysłu. Mówmy, że to wzrok, to zaangażuj go jeszcze bardziej, na przykład, stwórz mapy myślowe, wykresy, diagramy, ale nie zatrzymuj się tam.
Integracja wszystkich zmysłów
Dodajmy również techniki związane ze zmysłem słuchu, na przykład powtarzaj sobie lub mów głośno ważne kwestie. W ten sam sposób dodajmy ruch i zaangażujmy nasze ciało. Dzięki takiemu koktajlowi, łącząc wszystkie zmysły, wiele wrażeń, metod i technik, nasze uczenie się będzie abs