Obserwując tegoroczne wydarzenia w Nowym Sączu, nie mogłem oprzeć się wrażeniu, że pożegnanie Bożeny Jawor było czymś więcej niż tylko standardową ceremonią pogrzebową. Tłumy ludzi, które zgromadziły się wokół miejsca ostatniego odpoczynku tej wybitnej samorządowiczki, świadczyły o ogromnym szacunku, jakim była otaczana przez społeczność lokalną. Jako dziennikarz śledzący życie miasta od lat, widziałem wiele pochówków, ale skala tego wydarzenia była naprawdę imponująca i wyjątkowa w swoim charakterze emocjonalnym. Ludzie stali ramię w ramię, nie patrząc na różnice polityczne czy społeczne, co rzadko zdarza się w dzisiejszych czasach podziałów.
Bożena Jawor była postacią o silnych korzeniach w lokalnej polityce i życiu społecznym, co czyniło jej odejście tak bolesnym dla wielu osób. Przez wiele lat pełniła funkcję wiceprezydenta Nowego Sącza, a dokładnie w latach 2006–2014, była kluczową osobą w zarządzaniu miejskimi sprawami publicznymi. Jej praca na tym stanowisku wymagała nie tylko wiedzy merytorycznej, ale przede wszystkim umiejętności dialogu i kompromisu z różnymi grupami interesów. Wspominając jej karierę, warto podkreślić, że zawsze dążyła do rozwiązań konstruktywnych, które przynosiły realne korzyści dla mieszkańców.
Nie można również zapominać o jej roli jako przewodniczącej Rady Miasta Nowego Sącza, gdzie sprawowała pieczę nad kontrolą wykonawczych działań władz lokalnych. To stanowisko wymagało ogromnej dyscypliny i zaangażowania, które Bożena Jawor wykazywała bez reszty przez wiele lat swojej działalności publicznej. Jej obecność w radzie miejskiej była synonimem rzetelności i dbałości o interesy podatników oraz dobra wspólnego całego regionu. Wielu radnych wspomina ją jako osobę, która potrafiła słuchać innych głosów i szukać konsensusu nawet w najbardziej spornych kwestiach.
Na pogrzeb przybył także były prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, Andrzej Duda, co dodatkowo podkreślało rangę osoby żegnanej przez społeczność sądecką. Prezydent Duda osobiście wyraził kondolencje rodzinie Bożeny Jawor i podziękował jej za wieloletnią służbę dla ojczyzny oraz lokalnej społeczności. Jego obecność była symbolem uznania dla pracy na rzecz państwa, która nie ograniczała się tylko do lokalnych aspektów polityki samorządowej. To dowód na to, jak wysoko ceniona była jej postać na szczeblu krajowym i jak szeroko rozpoznawalna była jej działalność.
Jako reporter Kuriera Sądeckiego, miałem okazję rozmawiać z wieloma osobami, które przybyły na ten uroczysty obrzęd żałobny w Nowym Sączu. Wielu z nich podkreślało, że Bożena Jawor była osobą, która zawsze miała czas na rozmowę i pomoc dla potrzebujących obywateli miasta. Nie traktowała swojego urzędu jako przywileju, lecz jako misję służby społeczeństwu, co budziło powszechny podziw wśród lokalnych aktywistów społecznych. Jej otwartość na dialog z mieszkańcami była cechą charakterystyczną, która odróżniała ją od wielu innych polityków w regionie.
Warto wspomnieć również o jej zaangażowaniu w działalność Klubu Inteligencji Katolickiej, gdzie pełniła funkcję prezesa tej ważnej organizacji pozarządowej. Praca w KIK pozwoliła jej na łączenie wartości chrześcijańskich z aktywnym uczestnictwem w życiu publicznym i obroną godności człowieka. Dzięki niej wiele inicjatyw społecznych i charytatywnych mogło zostać zrealizowanych w Nowym Sączu i jego okolicach, przynosząc ulgę osobom najgorzej sytuowanym materialnie. To pokazuje, że jej działalność wykraczała daleko poza ramy typowej kariery politycznej czy administracyjnej.
Wspominając Bożenę Jawor, nie sposób pominąć jej wkładu w rozwój infrastrukturalny i kulturalny Nowego Sącza podczas pełnienia funkcji wiceprezydenta. Wiele projektów miejskich z tamtego okresu nadal przynosi korzyści mieszkańcom, co jest trwałym świadectwem jej profesjonalizmu i dbałości o细节 miasta. Inwestycje w przestrzeń publiczną czy wsparcie dla lokalnych instytucji kultury były priorytetami, którym przywiązywała szczególną wagę w swojej codziennej pracy urzędniczej. Jej dziedzictwo materialne widoczne jest na co dzień w ulicach i placach naszego pięknego miasta nad Dunajcem.
Atmosfera podczas pogrzebu była przesycona głębokim smutkiem, ale także wdzięcznością za lata wspólnej pracy i zaangażowania w sprawy publiczne. Mieszkańcy Nowego Sącza czują stratę takiej postaci, która łączyła różne środowiska i budowała mosty porozumienia między różnymi grupami społecznymi. To rzadkie zjawisko, aby jedna osoba potrafiła tak skutecznie integrować społeczność lokalną wokół wspólnych wartości i celów rozwojowych miasta. Jej odejście pozostawiło pustkę, którą trudno będzie wypełnić w najbliższym czasie przez innych działaczy politycznych.
Warto zaznaczyć, że Bożena Jawor była osobą o szerokich zainteresowaniach i wielowymiarowej działalności społecznej, która nie ograniczała się tylko do administracji miejskiej. Jej pasja do pomocy innym oraz dbałość o dobro wspólne były widoczne w każdym aspekcie jej życia publicznego i prywatnego relacjach z ludźmi. Współpracownicy wspominali ją jako osobę lojalną, uczciwą i niezwykle pracowitą, która nigdy nie rezygnowała z postawionych sobie celów mimo trudności. To cechy, które budują prawdziwy autorytet i szacunek w oczach obywateli miasta.
Zamykając ten materiał na temat pożegnania Bożeny Jawor, chcę wyrazić głęboki żal z powodu tak nagłej i bolesnej straty dla naszego regionu. Jej pamięć będzie żyła w sercach tych wszystkich, którzy mieli okazję współpracować z nią lub czerpać korzyści z jej działalności na rzecz Nowego Sącza. Niech ziemia będzie miękka dla tej wybitnej samorządowiczki i społeczniczki, która bez reszty oddała się służbie dla dobra ogółu mieszkańców. Będziemy ją pamiętać jako symbol zaangażowania, patriotyzmu lokalnego i niezłomnych wartości chrześcijańskich w polityce.