W 1937 roku słynny projektant mody Elsa Schiaparelli przedstawiła jedno ze swoich najbardziej znanych dzieł: czarny stiletto z różową podeszwą. To, co czyniło tę pozornie zwykłą rzecz tak niezwykłą, to fakt, że została zaprojektowana do noszenia na głowie kobiety. Stworzona we współpracy z Salvadorem Dalím, surrealistyczna butelka Schiaparelli została uhonorowana jako ikoniczny wkład w ruch artystyczny surrealizmu.
Początki noszenia nakryć głowy
Ludzie tworzą czapki od zarania cywilizacji. Prosta czapka z futra niedźwiedzia z epoki brązu jest jednym z najwcześniejszych zachowanych kapeluszy, odkrytym w Alpach obok najstarszej mumii Europy, Ötzi, Mężczyzny z lodu. Ale znaleźliśmy również obrazy czapek, które są znacznie starsze: niektórzy wierzą, że Wenus z Willendorf, paleolityczna figurka wykonana około 30 000 lat temu, jest najwcześniejszym znanym przedstawieniem tkanej odzieży głowy.
Czapki jako symbol polityczny
Czapki nie służą tylko do ogrzewania głów; mogą również służyć do wypowiadania oświadczeń politycznych. Weźmy na przykład pileus, ulubiony przez starożytnych Rzymian i Greków. W Rzymskiej Republice czapki pileus były dawane dawniej niewolnikom jako publiczny znak ich wolności i stały się symbolem ideałów osobistej i politycznej swobody.
Revolucja i frygijska
W XVIII wieku amerykańscy i francuscy rewolucjonisci zdawali się mylić pileus z bardzo podobną do niego czapą frygijską, przyjmując frygijską jako emblemat ich sprawy. Odniesienie do tego widoczne jest w przedstawieniach Marianne, personifikacji Francuskiej Republiki, która często nosi czerwoną czapę frygijską.
Status i władza w średniowieczu
Czapki były również niezbędnym dodatkiem do projektowania statusu i władzy. W zachodniej Europie w XV wieku nic nie oddawało królewskiego nadmiaru tak dobrze jak hennin. Popularny wśród kobiet dworu burgundzkiego, te ozdobione kamieniami hełmy były tworzone z drogich jedwabów i zawierały warianty, takie jak płaski projekt i odważny podwójny stożkowy escoffion.
Ograniczenia społeczne i krytyka
Wysokość czapek była ograniczana zgodnie z rangą społeczną: podczas gdy księżniczki mogły nosić henniny o wysokości metra, arystokratki były ograniczone do znacznie krótszych stylów. I nie były pozbawione krytyków; henniny były często celowane przez duchownych i moralistów, którzy uważali ich błyszczące projekty za niepobożne.
Turbany Sulejmana Wspaniałego
Prawie wiek później Sulejman Wspaniały, najdłużej panujący sułtan Imperium Osmańskiego, stał się znany ze swoich odważnych kampanii wojskowych i jeszcze bardziej śmiałych nakryć głowy. Jego wielkie, kuliste turbany były ozdobione błyszczącymi strzykami diamentów lub piór. Jego kolekcja zawierała również wielki, czteropoziomowy złoty hełm, choć niektórzy historycy podejrzewają, że nie był on faktycznie zaprojektowany do noszenia.
Tragedia producentów czapek
Zamiast tego korona została stworzona, aby wyeksponować jego ogromną władzę i bogactwo wobec jego rywali. Dla innych czapek prawdziwa historia leży w ich produkcji. Elegancki brytyjski kapelusz został po raz pierwszy wprowadzony na początku XIX wieku, gdy perukie z proszkiem straciły na popularności. Oryginalnie tworzone z futra zwierząt, takich jak borsuki, producenci czapek moczyli materiał w kadziach wypełnionych toksycznym azotanem rtęci, aby poprawić jakość i gęstość wełny.
Walka z trucizną
Ale długotrwała ekspozycja na chemiczne w słabo wentylowanych przestrzeniach doprowadziła wielu producentów czapek do zatrucia rtęcią, cierpiąc na objawy takie jak drażliwość, niewyraźna mowa, problemy z pamięcią i drgawki. Figura Szalonego Czapka, uśmierteliona w Alice w Krainie Czarów Lewisa Carrolla, jest popularnym odniesieniem do tego tragicznego położenia. Na szczęście na przełomie XIX i XX wieku, gdy coraz więcej ludzi zaczęło być świadomym niebezpieczeństwa rtęci, wiele krajów zaczęło zakazać jej używania.
Spadek popularności i powrót baseballówki
Przez następujący wiek kapelusze, bowlerki i bonety w dużej mierze straciły na popularności jako codzienne ubranie, ale jedna czapka udowadnia, że czapki nadal są dużym biznesem: czapka baseballowa. To, co zaczęło jako praktyczna część stroju baseballowego, opuściło boisko i trafiło na ulice w latach 60. Kosztowa, regulowana konstrukcja czapki, która dziś jest wszechobecna, jest dowodem na to, że tradycja noszenia nakryć głowy żyje dalej w nowoczesnej formie.