Jesteśmy świadkami tragicznych wydarzeń w Tebach, gdzie bógowie patrzyli, jak Antigona ucieka z pałacu rankiem po zniszczytelnym starciu. Król Ojdypos został wygnany, co wprowadziło miasto w stan głębokiego chaosu i niepokoju. Młodszy syn, Eteokles, zażądał władzy dla siebie i dążył do wygnania swego starszego brata Polinejkesa. Dwaj bracia wywołali gorzką wojnę, w wyniku której obaj upadli pod bramami miasta.
Konflikt rodzinny i dekret Kreona
Zięć Ojdyposa, Kreon, ogłosił się nowym królem, wcześniej połączony z Eteoklesem i potępiający Polinejkesa za zdradę. Teraz nakazał, by Polinejkesowi odmówiono pochówku, pozostawiając jego ciało na polu bitwy, otoczone strażnikami i okrążone sępami. Każdy, kto naruszył jego dekret, miał być kamienowany, co stanowiło groźbę śmierci dla każdego obywatela.
Antigona i jej siostra, Izmena, znajdowały się w ręku swojego wuja. Fakt, że Antigona była zaręczona z synem Kreona, Haemonem, nie przyniósł jej żadnej łaski. Mimo niebezpieczeństw, Antigona w tajemnicy odwiedziła swoją siostrę i szepnęła jej zamiary oddania czci ich bratu poprzez pochówek. W ten sposób przeciwstawiała się Kreonowi, ale podążała za prawem boskim, które nakazywało pochować własne bliskie.
Odwaga przed burzą
Gdy Izmena odmówiła dołączenia, twierdząc, że dziewczyny nie powinny nieposłuszeństwa wobec mężczyzn, Antigona wyruszyła sama. Uklękła przy ciele Polinejkesa, niezauważona, i zaczęła posypywać go ziemią. Gdy strażnicy zauważyli zamieszanie i donieśli o tym Kreonowi, ten nakazał znaleźć człowieka, który tak odważnie popełnił przestępstwo.
W południe Antigona wróciła, by dokonać bardziej kompletnego pochówku, gdy nagle gęsta burza pyłowa zawisła nad równiną i zasłoniła niebo, jakby wywołana przez bogów, by jej pomóc. Strażnicy Kreona, oślepiani i dezorientowani, nie zauważyli, jak Antigona wtargnęła do ich szeregu i przykryła ciało brata dodatkową ziemią i wodą. Gdy burza ustała, żołnierze byli zszokowani, widząc, że sprawczynią jest dziewczyna, a nawet księżniczka.
Sąd i egzekucja
Kreon oblał Antigonę oskarżeniami i obraźliwymi słowami. Chcąc chronić siostrę, Izmena przyznała się do winy. Ale Antigona była nieugięta. Twierdziła, że działała sama i zgodnie z prawami boskimi. Haemon namawiał ojca, by był rozsądny i miłosierny. Ale Kreon był przekonany, że przebaczenie Antigonie będzie krytycznym przyznaniem się do słabości.
Oszczędził Izmenę, ale zignorował nieustanne prośby swego syna. Aby uniknąć bezpośredniej odpowiedzialności za śmierć młodej księżniczki, Kreon nakazał pasywną egzekucję: Antigona miała zostać zamknięta w jaskini podziemnej. Gdy strażnicy pchali siostry, Izmena była przepełniona żalem, pragnąc umrzeć obok Antigonii. Kreon utrzymywał pokaz władzy, a Teby wpadły w strachliwy stan żałoby.
Prorok i zemsta bogów
Ale wtedy Kreon został odwiedzony przez mądrego, ślepego proroka Tyrezyasa. Powiedział Kreonowi, że jego pycha zanieczyszcza Teby, a srodze zemstnicze boskie Furie z podziemia czekają, jeśli nie ulegnie. W końcu Kreon nakazał strażnikom uwolnić Antigonę i pochować Polinejkesa. Ale opóźnił się zbyt długo – i zapłacił za to wysoką cenę.
Tragiczny finał
Haemon właśnie dotarł do więzienia Antigonii, zdecydowany ją uratować. Schodząc do podziemnej komory, z horroru odkrył swoją ukochaną zaręczoną wiszącą na swojej wianku ślubnym. Kilka chwil później, gdy Kreon wszedł, spotkał go gniewny, złamany wzrok Haemona. Haemon w twarz ojca, dobył miecza i rzucił się naprzód. Ale gdy Kreon uniknął ataku, Haemon skierował klingę na siebie i objął Antigonę ramionami w ostatnim tragicznym uścisku.
Wiadomość o śmierci Haemona i Antigonii dotarła do Teb przed powrotem Kreona. I usłyszawszy zniszczającą wiadomość, królowa położyła sobie kres życia przy ołtarzu, przeklądając męża w ostatnich oddechach. Nie ulegając sprawiedliwej buncie Antigonii, Kreon, w całej swojej dumie, nauczył się lekcji za późno. Zmieszany, z krwią na rękach i rozbitymi wszystkimi nadziejami, słudzy Kreona prowadzili go z powrotem do pałacu.