Sam nie wierzę, że tak mogło się zdarzyć, ale stojąc na scenie w Starym Sączu, czułem, że ten dzień będzie wyjątkowy. Mój zespół zagrał dla publiczności, która przyjechała z daleka, by poczuć klimat minionych epok, jednak to nie koncert miał być moim głównym przeżyciem tamtego dnia. Przeglądając stoiska handlarzy antyków, natknąłem się na coś, co całkowicie zmieniło mój pobyt w tym historycznym mieście. Z daleka zdawał mi się znajomy ten styl malowania i barwy, które przytupiały do moich wspomnień z dzieciństwa. Podszedłem bliżej i serce zaczęło bić mi szybciej, gdy rozpoznałem twarz mojej matki na płótnie.
Obraz przedstawiał ją w młodym wieku, uśmiechniętą i promienną, dokładnie tak, jak pamiętam ją z opowieści dziadków. Ten portret został namalowany przez mojego ojca ponad pół wieku temu, zanim jeszcze przyszłem na świat, więc miał dla mnie ogromne znaczenie symboliczne. Przypominał mi o korzeniach mojej rodziny i o ludziach, którzy zbudowali nasze życie w Krakowie. Nie spodziewałem się, że kiedykolwiek zobaczę tę pracę ponownie, tym bardziej w tak nieoczekiwanym miejscu jak jarmark w Małopolsce. To było jak scena z dobrego filmu, gdzie bohater odnajduje utraconą pamiątkę w najmniej oczekiwanym momencie.
Historia tego obrazu jest równie ciekawa, co samo jego odnalezienie. Przez lata wisiał on w mieszkaniu mojej babci przy ulicy Stolarskiej w Krakowie, będąc stałym elementem wystroju jej salonu. Pamiętam go z wizyt u dziadków, gdzie często podziwiałem kunszt mojego ojca, który miał zamiłowanie do malarstwa. Nie wiem dokładnie, jak trafił do obiegu, być może został sprzedany lub oddany w dobre ręce po śmierci babci. Dla nas był to cenny darunek, symbol miłości i artystycznej pasji, która łączyła pokolenia mojej rodziny.
Handlarz, u którego kupiłem obraz, nie miał pojęcia, kim jest osoba na portrecie ani skąd dzieło się wzięło. Kupował je jako jeden z wielu przedmiotów, które przywoził do Starego Sącza, by wystawić na sprzedaż podczas jarmarku. Dla niego to była kolejna sztuka antyki, która mogła zainteresować zbieraczy lub osób szukających dekoracji w stylu retro. Nie zdawał sobie sprawy, że trzyma w rękach fragment czyjejś prywatnej historii i rodzinnej pamięci. Jego niewiedza tylko podkreślała przypadkowy charakter tego spotkania i losową naturę rynku antykwaryjnego.
Kupno obrazu było dla mnie impulsem serca, nie myśląc o cenie ani negocjacjach. Płaciłem chętnie, wiedząc, że to, co otrzymuję w zamian, jest bezcenne i nie da się go kupić nigdzie indziej. Sprzedawca był zaskoczony moją reakcją, ale szybko zrozumiał, że ma do czynienia z kimś, komu ten przedmiot naprawdę zależy. Wręczenie mi ram z portretem było jak oddanie klucza do przeszłości, który otworzył drzwi do wielu wspomnień. Czuję ogromną wdzięczność za to, że los skrzyżował moje drogi z tym konkretnym stoiskiem.
Retrojarmark „Przedwczoraj” w Starym Sączu to wyjątkowa impreza, która przyciąga ludzi z całego regionu i nie tylko. Atmosfera tam panująca jest niezwykła, przenosząc uczestników w czasie do epok minionych, pełnych elegancji i prostoty. Muzyka, ubiory, przedmioty codziennego użytku – wszystko składa się na mozaikę historii, którą można dotknąć rękami. Jako artysta doceniam takie miejsca, gdzie kultura spotyka się z handlem, a tradycja z nowoczesnym podejściem do rozrywki. To idealne tło dla takich niesamowitych historii jak moja.
Stary Sącz to miasto o bogatej historii i specyficznym klimacie, który trudno znaleźć w innych miejscowościach. Galicyjska architektura, wąskie uliczki i kamienice tworzą idealne podłoże dla wydarzeń o tak silnym historycznym wydźwięku. Mieszkańcy Nowego Sącza i okolic z pewnością doceniają takie inicjatywy, które budują pozytywny wizerunek regionu. Przyciągają one nie tylko lokalnych zbieraczy, ale także artystów i twórców z Krakowa, takich jak ja. To dowód na to, że Małopolska ma wiele do zaoferowania osobom szukającym inspiracji i piękna.
Wróciłem z tego wydarzenia z niesamowitą pamiątką, która teraz znów zdobi moje mieszkanie w Krakowie. Widok matki na ścianie przypomina mi o wartościach, które są dla mnie ważne, oraz o ludziach, którzy zainspirowali moją karierę muzyczną. To nie jest tylko obraz, to most łączący przeszłość z teraźniejszością i przyszłością mojej rodziny. Każdy raz, gdy na niego patrzę, czuję ciepło i spokój, które emanują z tej twórczej energii mojego ojca. Jestem dumny, że mogłem go odzyskać i zachować dla kolejnych pokoleń.
Takie historie budują legendę Retrojarmarku i pokazują, dlaczego warto go odwiedzać raz za razem. Ludzie przyjeżdżają nie tylko po przedmioty, ale też po emocje i przeżycia, które trudno uzyskać w inny sposób. Moja opowieść może zachęcić innych do szukania skarbów na jarmarku, świadomych, że każdy przedmiot ma swoją historię. To wzmacnia więź między społecznością a wydarzeniem, tworząc wspólnotę ludzi połączonych pasją do historii. Mam nadzieję, że kolejne edycje przyniosą podobnie wzruszające momenty innym uczestnikom.
Następna edycja Retrojarmarku „Przedwczoraj” zaplanowana jest na maj 2027 roku, więc mamy jeszcze czas na przygotowania. Zachęcam wszystkich fanów historii, muzyki i antyków do zapisania się na termin w kalendarzu. Stary Sącz czeka z otwartymi ramionami, gotowy ponownie przynieść magię minionych czasów. Nie wiem, co jeszcze los przyniesie tamtego dnia, ale jestem pewien, że będzie to wydarzenie, którego nie zapomnimy. Do zobaczenia w maju 2027 roku, gdy znów spotkamy się w sercu Małopolski.