W nocy z 23 na 24 października 2026 roku Nowy Sącz stracił jedną ze swoich najbardziej charakterystycznych i cenionych postaci, jaką była Bożena Jawor. Kobieta ta odeszła w wieku 74 lat, kończąc życie pełne intensywnego działania na wielu płaszczyznach, od edukacji po najwyższe szczeble lokalnej polityki. Jej zgon wywołał falę żałoby nie tylko wśród najbliższej rodziny i przyjaciół, ale również wśród szerokiego grona mieszkańców, którzy pamiętają jej zaangażowanie w losy miasta. Była to postać, która potrafiła łączyć w sobie surowość polityka z ciepłem nauczyciela oraz wizjonerstwem organizatora wydarzeń kulturalnych. Ślad po niej jest tak głęboki, że trudno będzie go szybko zatrzeć lub zastąpić inną osobowością o podobnym profilu i autorytecie.
Moja refleksja nad jej życiem zaczyna się od fundamentalnej roli, jaką pełniła jako nauczycielka języka polskiego przez niemal trzy dekady. Przez 29 lat pracowała w Zespole Szkół Budowlanych, gdzie nie tylko przekazywała wiedzę z zakresu literatury i gramatyki, ale przede wszystkim kształtowała charakter swoich uczniów. To właśnie tam, wśród młodych ludzi, rozwijała swoje umiejętności organizacyjne oraz empatię, które później okazały się kluczowe w jej karierze publicystycznej i politycznej. Jej podejście do edukacji było holistyczne, kładąc nacisk nie tylko na wyniki egzaminów, ale także na rozwój osobisty i obywatelski młodzieży. Wielu z jej wychowanków pewnie dziś patrzy na nią z podziwem za cierpliwość i mądrość, jakimi darzyła ich każdego dnia.
Polityczna kariera i służba miastu
Przejście do aktywnej działalności politycznej było naturalnym krokiem dla kobiety o tak silnych poglądach i chęci działania na rzecz wspólnoty. Bożena Jawor pełniła funkcję wiceprezydenta Nowego Sącza w latach 2006-2014, co stanowiło okres intensywnych zmian i rozwoju infrastrukturalnego oraz społecznego miasta. W tym czasie była nie tylko wykonawczynią decyzji, ale często również inicjatorką nowych rozwiązań, które miały na celu poprawę jakości życia mieszkańców. Jej praca w radzie miasta, gdzie pełniła także funkcję przewodniczącej Rady Miasta, wymagała ogromnej dyplomacji oraz umiejętności negocjacyjnych. Musiała balansować między różnymi ugrupowaniami politycznymi, dbając przy tym o interes publiczny i spójność działań samorządowych.
Jako działaczka Prawa i Sprawiedliwości oraz prezes Klubu Inteligencji Katolickiej, łączyła w sobie wartości konserwatywne z otwartością na dialog społeczny. Jej działalność w KIK nie była jedynie formalnością, lecz prawdziwym zaangażowaniem w promowanie kultury chrześcijańskiej w przestrzeni publicznej Nowego Sącza. Organizowała spotkania, dyskusje i wydarzenia, które pozwalały na wymianę zdań między różnymi środowiskami intelektualnymi i społecznymi. To właśnie ta wielowymiarowość jej działalności sprawia, że trudniej jest ją oceniać przez pryzmat jednej tylko etykiety politycznej. Była kobietą, która potrafiła znaleźć wspólny mianownik nawet w najbardziej podzielonych środowiskach lokalnych.
Wkład w życie kulturalne Nowego Sącza
Niezapomnianym elementem jej dziedzictwa jest niewątpliwie inicjowanie i popieranie ważnych przedsięwzięć kulturalnych, wśród których szczególne miejsce zajmuje Pokłon Trzech Króli. To wydarzenie stało się symbolem tolerancji, dialogu międzyreligijnego oraz bogactwa kulturowego naszego regionu, przyciągając uwagę nie tylko lokalną, ale i ogólnopolską. Dzięki jej wysiłkom Nowy Sącz mógł pochwalić się wydarzeniem o tak wysokiej randze artystycznej i symbolicznej, które łączyło tradycję z nowoczesnym podejściem do sztuki. Organizacja takiego przedsięwzięcia wymagała nie tylko wizji, ale również żelaznej dyscypliny, zdolności mobilizowania środków oraz współpracy z wieloma instytucjami. To właśnie jej upór i determinacja pozwoliły na realizację tak ambitnego projektu, który przyczynił się do podniesienia prestiżu miasta.
Oprócz dużych wydarzeń kulturalnych, Bożena Jawor angażowała się również w liczne kwesty charytatywne, pomagając potrzebującym i wspierając lokalne inicjatywy społeczne. Jej serce było otwarte na losy tych, którzy znaleźli się w trudnej sytuacji życiowej, co przejawiało się w konkretnych działaniach pomocowych. Nie ograniczała się do słów, lecz aktywnie współtworzyła mechanizmy pomocy, które realnie wpływały na poprawę bytu wielu rodzin i osób samotnych. To ludzkie oblicze polityki jest tym, co najbardziej doceniają mieszkańcy, którzy pamiętają jej uśmiech i gotowość do wysłuchania problemów drugiego człowieka. W czasach, gdy polityka często zdaje się być zimna i odległa, jej działania przypominały o tym, że służyć można z sercem.
Refleksja nad dziedzictwem
Zgon Bożeny Jawor oznacza koniec pewnej ery w życiu publicznym Nowego Sącza, co wywołuje zarówno smutek, jak i potrzebę refleksji nad przyszłością. Mieszkańcy i działacze kultury muszą teraz zastanowić się, jak podjąć dziedzictwo po tak wybitnej osobowości i kontynuować rozpoczęte przez nią projekty. Pokłon Trzech Króli oraz inne inicjatywy nie mogą zostać porzucone, lecz powinny stać się inspiracją dla nowych liderów, którzy przejmą pałeczkę od zmarłej działaczki. Jest to moment, w którym lokalne środowiska muszą wykazać się solidarnością i chęcią działania, aby utrzymać wysoki poziom aktywności kulturalnej i społecznej miasta.
Wspominając jej karierę nauczycielską, warto zauważyć, jak wiele jej uczniów mogło czerpać z jej mądrości nie tylko w szkole, ale i poza nią. Jej wpływ na kształtowanie postaw obywatelskich młodzieży jest trudny do przecenienia, ponieważ to właśnie nauczyciele często stają się wzorami do naśladowania dla nastolatków. Dziś, gdy już jej nie ma wśród nas, warto przypomnieć sobie lekcje, które uczyła nie tylko z podręczników, ale przede wszystkim z życia codziennego. Jej przykład pokazuje, że edukacja to proces trwający całe życie i że każdy z nas może być nauczycielem dla innych poprzez swoje uczciwe działanie.
Polityka lokalna w Nowym Sączu straciła osobę o ogromnym doświadczeniu i autorytecie, co z pewnością wpłynie na dynamikę działań samorządowych w najbliższych latach. Trudno będzie znaleźć bezpośrednią następczynię, która mogłaby równie skutecznie łączyć różne środowiska i promować wartości humanistyczne w debacie publicznej. Jednakże jej ślad pozostanie widoczny w wielu realizowanych projektach oraz w pamięci tych, którzy mieli okazję współpracować z nią na co dzień. To właśnie ta pamięć będzie paliwem dla dalszych działań na rzecz rozwoju miasta i jego społeczności.
Składając kondolencje rodzinie i bliskim Bożeny Jawor, pragnę wyrazić głęboki szacunek dla kobiety, która poświęciła tyle energii na dobro wspólne. Jej odejście to wielka strata, ale jednocześnie przyczyna do dumy, że mieliśmy okazję żyć w czasach, gdy takie postacie jak ona aktywnie uczestniczyły w życiu publicznym. Niech jej pamięć będzie błogosławiona i niech inspiruje nas wszystkich do działania z podobnym zaangażowaniem i pokorą. Nowy Sącz pozostanie dla niej miastem, które kochała i któremu służyła bez reszty przez całe swoje życie.